با صداي ِ زنگ ِ در بيدار مي شوي ، صدا را مي شنوي و دل ات نمي خواهد بر خيزي و به سمت ِ در بروي .

جنس ِ صدا عوض مي شود و محكم تر و تند تر . با دسته كليد و بعد با سنگ به در مي كوبند و فكر مي كني حالا در را از پاشنه در مي آورند .

نمي خواهي بلند شوي و به سوي ِ در بروي . به سوي ِ صدا بروي . از اين صداها بدت مي آيد . از همه ي صداها چندش ات مي شود . اصلن نمي تواني بلند شوي . پاهايت نمي خواهند از خواب بر خيزند و به سمت ِ در بروند و جواب بدهند . پاهايت خوابيده اند و انگار از بيداريت فرمان نمي برند و برايشان اهميتي ندارد چه كسي پشت ِ در است .لاي ِ چشم هايت را كمي باز مي كني و فقط پرزهاي ِ پتوي ِ قرمز را مي بيني كه قد راست كرده اند و بلندتر از اندازه ي واقعي خود شده اند . پرزهايي قرمز ، بلندتر از مژه هاي ِ چشم ِ تو كه براي ِ خودشان و جدا از هم تصويري را مي سازند كه پس زمينه ي گلهاي ِ سياه را بر جسته تر مي كنند .

پنجره را كيپ و با دقتي وسواس آميز پوشانده اند كه نوري از بيرون و درون ِ اتاق به هم سرايت نكند و چراغ خواب ِ اتاق با نور ِ اندك ، متمايل به زرد كه با نا اميدي مي خواهد تصويري روشن از اتاق را به چشم بسپارد .

حالا صداها قطع شد . به دروازه ي ورودي خانه فكر نمي كني و رد ِ ضربه هايي كه بر آن وارد شده را تصور نمي كني . به زمختي دست ها فكر نمي كني . سعي مي كني به هيچ چيز فكر نكني و نگذاري جريان ِ صداهايي كه مثل ِ پاهاي ِ تو خوابيده اند دوباره جاري شوند . كمي جابجا مي شوي و دوباره چشم هايت را روي هم مي گذاري . نمي داني چه وقت از روز است و نمي خواهي بداني . دست هايت را لاي ِ پا هايت مي گذاري و با پاهايت محكم حس شان مي كني . سرماي ِ خوشايندي كه از بيرون به زير ِ پتو مي خزد حس مي كني . دل ات مي خواهد بخوابي . فقط بخوابي . بخوابي و خواب ببيني كه آرام به خواب رفته اي .خودت را ببيني كه فارغ از صداها و دلتنگي ها به خودت خيره شده اي و دست هايت را لاي ِ پايت گذاشته اي و موهاي ِ بلندت روي بالشي كه عمود زير ِ سرت گذاشته اي ، پخش شده اند . صداي ِ زنگ تو را درون ِ جسم ِ تو پرتاپ كند و بي اراده برخيزي و به طرف ِ پشت ِ حياط بدوي . كنار ِ تك درخت ِ پشت حياط بايستي و سريع از درخت بالا بروي . مي روي .شاخه ي اصلي ِ درخت را در آغوش داري . نگران هستي و تمام ِ حواس ِ خودت را به كوچكترين صدايي كه مي شنوي مي دهي .

مي خواهي بگريزي از صدا ، از آشنا و غريبه ، از ....

صدايي را تشخيص مي دهي : مريم ...مريم ...كجايي ..عمو جان ..بيا ..مريم جان چيزي نيست ..با من كار داشتند ....بيا .

از درخت پايين مي آيي .مي داني رنگ ات پريده . دست هايت مي لرزند . پاهايت هم ، كبودي ِ لب ات را حس مي كني و حس مي كني خون ِ كمي در رگ هايت جريان دارد . تو مي ترسي . تكرار مي كني و ..

مي ترسم ....مي ترسم ..

و با اين كلمه تمام ِ تن ات مي لرزد . دست ات مي لرزد . پاهايت نمي لرزند و لب ات كبود مي شود . به خودت دروغ نمي گويي .از مردن مي ترسي و از زير ِ دست و پا له شدن مي ترسي . از جواب دادن مي ترسي و از جواب ندادن هم . مي خواهي پنهان شوي . مي خواهي همه ي عمرت را پنهان شوي تا دست ِ هيچ كس به تو نرسد . مي خواهي زنده باشي و نفس بكشي . فقط ...

- مريم جانم ...نترس ....مريم نترس ..نمي گذارم دست شان به تو برسد ....نمي گذارم مريم ...

- عمو ! ...مي ترسم ..عمو تو خوبي ..اما ....

و چشمان ِ نگران ِ عمو به نگاه ات مي آيد و نگران مي شوي ، در آغوش ِ عمو جاي مي گيري و سعي مي كني باور كني نجات يافته اي و نمي گذارد دست ِ كسي به تو برسد . باور مي كني و درست لحظه اي كه مطمئن مي شوي ...صداها مي آيند از همه طرف ، از بالاي ِ ديوار ها ‌، از جلوي ِ حياط ، مثل ِ علف هاي هرز از همه جا سرك مي كِشند و به سمت شما مي ايند ، مي نشيني همان جا و چشمان ِ از حدقه در آمده ي عمو را مي بيني و مي شنوي كه چطور فريادهاي ِ عمو با چند ضربه مي شكند . شكست و انگار در دلت چيزي آوار شد .

حالا در محاصره ي صداهايي بودي كه خشن بودند و مثل ِ گلهاي پتو سياه بودند و مثل ِ وقتي كه پتو را بر سرت مي كشيدي ، سياه بودند و سايه اي از آنها به چشم مي آمد و فريادهايي كه تا اعماق ِ تو نفوذ مي كرد ...

حالا ...

حالا باز هم خوابيده اي ، خوابيده اي و در خواب مي بيني كه خوابيده اي . خودت را مي بيني كه اين بار در حياط ِ خانه ي خودتان خوابيده اي و جلوي جماعتي كه هر لحظه بيشتر مي شوند ، دراز كشيده اي و پتويي قرمز با گلهايي سياه را روي ِ خودت مي بيني كه موهاي تو را هم مي پوشاند . سايه هايي مهربان مي بيني و مي بيني كه مادرت آرام روي ِ تن ات خم مي شود و آرام پتو را كنار مي زند و مي بيني كه ديگر بيدار نمي شوي و به سوي ِ تن ات پرت نمي شوي و چشم هايت و پاهايت و همه ي تن ات هنوز خوابند و نمي خواهند بيدار شوند . حالا ديگر نگران ِ صداها نيستي و صداي ِ زنگ ِ در كه هر لحظه بك يا چند سايه را به حياط مي آورد ، ترسي ندارد .

و صداي ِ مادر كه مي گويد :

مريم ...مريم ...دخترم ..بسه ..بسه ديگه ..چرا بيدار نمي شي ؟ مريم ..

این پست ادامه دارد ........

چهار شنبه ۱۸ مهر (۱۰ اکتبر ) روز جهانی بر ضد مجازات اعدام :

چهارشنبه ۱۸ مهر (۱۰ کتبر) ، روز جهانی بر ضد مجازات اعدام، " ائتلاف جهانی بر ضد مجازات اعدام " (Coalition mondiale contre la peine de mort) می باشد.

سازمان عفو بین الملل و دیگر سازمان های مدافع حقوق بشر، به برگذاری يک کنفرانس مطبوعاتی در مقر سازمان ملل متحد در نيويورک  در تحقق لغو جهانی مجازات اعدام می پردازند و قطعنامه ای از سوی اين ائتلاف جهانی به دبير کل سازمان ملل مبنی بر توقف قانونی (Moratoire) مجازات اعدام در همه کشورهای جهان تسلیم می گردد و تصويب اين قطعنامه در دستور کار اجلاس کنونی مجمع عمومی سازمان ملل گذاشته شده و قرار است که از روز ۱۰ اکتبر به بحث گذاشته شود.

هدف از برگذاری اين کنفرانس مطبوعاتی در مقر سازمان ملل و در برابر ديدگان هیأت های نمايندگی همه کشورها و در نهایت تصویب قطعنامه اين است که اين قطعنامه با اکثريت بزرگی نزديک به اتفاق آراء، به تصويب برسد و باعث شرمساری کشورهایی گردد که همچنان وحشیانه بر استیلای خود صحه می گذارند و حداقل با تصويب اين قطعنامه از اجرای احکام اعدام در کشورهای خويش امتناع ورزند.

در ایران در ۹ ماه اخیر ۲۱۰ اعدام گزارش شده است.

۸ سازمان دفاع از حقوق بشر زیر :

۱- فدراسيون بين المللی جامعه های حقوق بشر(FIDH)

۲- جامعه حقوق بشر فرانسه (LDH)

۳-ائتلاف جهانی بر ضد مجازات اعدام

۴- گزارشگران بدون مرز (RSF)

۵- سازمان "همگی بر ضد مجازات اعدام" (ECPM)

۶- سازمان مبارزه برای لغو شکنجه و اعدام (ACAT) 

۷- جامعه دفاع از حقوق بشر در ايران (LDDHI)

۸-جامعه ایرانیان متحد

با انتشار فراخوانی و به منظور اعتراض به ادامه اعدام ها در ايران، از همه مخالفان با مجازات اعدام خواسته اند که روز چهارشنبه ۱۸ مهر (۱۰ اکتبر)، مصادف با روز جهانی بر ضد مجازات اعدام، با لباس سياه در يک گردهمايی در پاريس مقابل اپرای باستی (Bastille) شرکت کنند.

از تمامی دوستان و مدافعان حقوق بشر دعوت می شود در این رابطه اطلاع رسانی کنند و در سایر نقاط در گردهمایی ها حضور داشته باشند.

تعدادی از وبلاگ نویسان که در این مبارزه انسانی سهیم هستند :

اعدام سناریو از پیش تعیین شده است (نیما نامی)

نوجوان ها را اعدام نکنید (کمپین)

۱۰اکتبر (۱۸مهر) روز جهانی علیه جنایت اعدام   (جوان های ضد اعدام)

18 مهر ماه روز جهانی برای لغو اعدام است  (مریم ها)

همراهی وبلاگنویس ها با 10 اکتبر,روز جهانی علیه اعدام  (آزادی و عدالت)

کمپین گسترده علیه رژیم صد هزار اعدام (کامیار آزادمهر )

 پیشنوشت (فریادهای خاموش)

کامنتی به بهانه هیجده مهر (خسرو)

اعدام ، شیوه استمرار حکومت  (ایرج شهبازی دستجرده)

حمایت میکنم (یک نامه)

باید بساط کشتار را درهم شکست (نیما نامی)

۱۸ مهر روز جهانی علیه اعدام (۱۰ اکتبر)

10 اکتبر روز جهانی مبارزه در راه لغو حکم اعدام  ( جمعيت دفاع از زندانيان سياسی ايران- کلن )

دهم اکتبر روز جهانی لغو اعدام (پیام)

دهم اکتبر/ 18 مهر، روز جهانی علیه اعدام (منوچهر ماسوری)

تراژدی اعدام آنهم در ملاء عام (سعید پیوندی)

در روز جهانی مبارزه علیه اعدام! (اسماعیل مولودی)

 نامه کارگران فولاد مبارکه اصفهان در لغو مجازات اعدام  (کارگران)

منبع از ايرج شهبازي دستجرده

برادرمو در بيست و دو تير ماه در اوين تيربارون كرده بودند ...خونه ، بوي گريه .... بوي ِ درد و خفه خون گريه كردن ، بوي ِ شماتت ديگران و نگاه ها بي رحمانه ...خانه ي ما ....صداي ِ گريه مادرم ....و پدرم كه بي سواد بود نيمه شبها گريه مي كرد ..فكر مي كرد شايد واقعن پسرش كه اونقدر آروم و مهربون بود گناهي كرده كه رژيم ديني اونو تيربارون كرده ..

برادرم چند ماه شكنجه رو تحمل كرد ..و مادر و پدرم يك عمر شكنجه .... فقط يك بار اونو ملاقات كردند ...هميشه ملاقات ممنوع بود ..هميشه چون حكمش اعدام بود ..آن يك بار هم براي اينكه حكم صادر شده بود ملاقات داشت ...

در روز ملاقات برادرم نمي تونست سرپا وايسته ...بعدها فهميدم اونقدر به كف ِ پا كابل مي زدند كه بعضي با لگن خودشونو رو زمين مي كشيدند ..چهار دست و پا هم نمي تونستند چون دستهاشون به حالت قفوني از سقف آويزون مي كردند ......دستهاشون قدرت نداشت كه به پا كمك كنه تا بدن ِ شكنجه شده رو به حركت دربياره ....

برادرم در نيمه شب ِ 22 تيرماه به جوخه رفت و ما هنوز بيست و چهار سال كه گذشته رو در همون ميدون تير و لحظه ي شليك بسر مي بريم ..

دوماه از اعدام برادرم مي گذشت و خونه ي ما فقط در مورد ِ اعدام حرف مي زدند و خانواده هاي ِ اعدامي زيادي به خونه ي ما مي اومدند ....يه بعد ِ ظهر با خودم تو دنياي ِ بچگي فكر كردم اين دار زدن چيه ؟ رفتن زير زمين و و طناب ِ نايلوني رو به آهن ِ سقف ِ انباري بستم بعد هم طناب رو ، دور گلوم حلقه كردم و بدون هيچ ترس و فكري چهارپايه زير ِ پامو انداختم ...با سر ِ از سقف آويزون شدم ...ولي چون طناب ضعيف بود پاره شد ، من به سختي روي ِ زمين افتادم طناب ِ نايلوني دور گلوم كيپ شد ...به سختي خودمو به مادرم رسوندم اون طنابو باز كرد و بعد به شدت گريه كرد دور ِ تا دور ِ گلو م تاول زد و سياه شد ...مثل ِ يه گردبند سياه رنگ ..تو خونه كسي ديگه پيش ِ من از دار و اعدام حرف نمي زد ...و من هم فهميدم دار زدن يعني چي و چه دردي داره .......

تا حالا اين قدر شفاف از اون ننوشتم شايد چون نمي تونستم ....

دوستان ِ خوبم ...من هرگز اون شبي كه پاسداران به خونه ما ريختند يادم نمي ره ...با پوتين هاشون روي ِ فرش خونه راه مي رفتند ...

پدرم شكست وقتي با ريش ِ سفيدش پاسداري بهش بي حرمتي كرد ....

مادرم سر سجاده نماز بود ...يكي از اون پاسدارها گفت بسته ديگه پاشو نماز تو سرت بخوره ...

و من نگاه مي كردم ..... و نماز نمي خونم.......تمام ِ خونه رو بهم ريختن با اينكه مي دونستن برادرم يك سال از خونه رفته ...

يه شب از پنجره به كوچه نگاه مي كردم ..ديدم يكي از همشهري هام اومده و با دست خونه ي مارو به يه پاسداري نشون مي ده ...

من خيلي ترسيدم دويدم و رفتم به مادر گفتم ....مادر بغلم كرد گفت نترس ...داداش فرار كرده ...اونا نمي تون اونو بگيرن ..

اي كاش داداش ِ منم از ايران فرار مي كرد ..اي كاش الان زنده بود ...

من با به ياد اوردن ِ اون گريه نمي كردم ..كاش زنده بود ... كمكم مي كرد ..بعضي اوقات اونقدر دلم براش تنگ مي شه .كه فكر مي كنم قلبم از تو سينه داره بيرون مي آد تا پيشش بره. داداش ِ خوبم ......هر گز به اين فكر نكن كه فراموش شدي ...من ...خواهرت ...من ..فرشته تا هستم ..تا نفس مي كشم ...هر كاري بتونم برات مي كنم تا عدالت اجرا بشه ..مي دونم خيلي كوچيكم ..خيلي.....

من كاره اي نيستم و قدرتي ندارم ..ولي اين دليل نمي شه كه آروم باشم . حرف نزنم و ننويسم ...من اصلن نوشتن ياد گرفتم فقط براي تو ...براي تو...

حالا روز به روز بيشتر حس ِ خفه شدن دارم ..خفه مي شم و در خودم ناله مي زنم خودم اشكمو پاك مي كنم و به اميد دستي هم نمي مونم كه بگم ..مگه دستي هست ...يه دست صدا نداره و اين كارا بي فايده هست ...

من مي شم اون يه دستي كه صداش ضعيفه ...همون دستي كه منتظر ِ تا دستي ديگه اونو بگيره و با هم محكم تر براي ِ حقوق ِ از كف رفته همراه بشن ..

افسوس نمي خورم ..تو خونه نمي شينم ..در حالي كه تو خونه هستم ولي خودم تو خونه نمي دونم چون همراه با همه ي كساني كه دستشون بالا كردند و حق خواهي مي كنن ...من هم ...

داداش ِ خوبم .....دلتنگ هستم ... دلم برات تنگ شده ...خيلي ...اي كاش زنده بودي ...

.... دلم مي خواد باهات حرف بزنم اي كاش ..

داداش ِ خوبم ...ايران وضع بدي داره

جوانان ايراني ديگه جوون نيستند ..همه شون پيرن ..همه مرض ِ اعتياد ....همه شون بي كار ...اونا كه هم كمي دلسوز و عاقل كه از كشور فرارين..

مي بيني داداشم چقدر ساده مي نويسم برات ......بدون ِ پيچيدگي مي گم برات ...دخترا بيشتر فقط دارن تقليد مي كنن حتي تن فروشي رو ...اونا كه يه لقمه نون شون هم به بهاي ِ تحقير شدنشون هست ..... ..اونا كه كارگر مي شن ولي بايد سوء استفاده ها ...... بايد لجن بودن عده اي ديگه رو بدوش خودشون بكشن ..

داداشم..... آدماي ِ زنده هستن كه من باهاشون حرف بزنم ...حرف مي زنم ..ولي همه ي اونا فقط يا مي گن چه مي شه كرد .يا .يكي مي گه خواهي نشوي رسوا همرنگ جماعت شو ...اون يكي مي گه بي خيال به ما چه يه زن......چرا و براي چي ما حال ِ خودمونو مي كنيم ...من داد بزنم بر سر ِ تو ...چرا به اين راحتي گير افتادين و كشته شدين كه الان معتادهاي ِ مارو نمي شورن چون توي ِ گوشت شون كرم لونه كرده ...اين كرم همون تخم ِ كرمي است كه اين رژيم گذاشته تو تن اونا ..از بچگيهاشون گذاشته .. ..با ندونم كاري ها ..اين رژيم رو مگه مي شه نابود كرد ...

مادرم دلش خون هست ....توي ِ هر خونه اي اعتياد چنگي زده وويك يا حتي چند نفر از اعضاي خونه ....

نگو .. به من كه خودشون اين كارو نكنن ..كه مي دوني اين فقط رفع تكليفي براي خودمون كه آره پس چرا ما نيستيم ..اونا خوب نكنن ...هر كسي اينو مي گه خيلي مريض تر از يه معتاد و يه روسپي هست ...هر كسي كه مي گه خوب نكنن يه كلاه برداره ..كه داره سر ِ خودش كلاه مي ذاره ...كه حتمن اين بلا سر ِ خودش خواهد رفت ...

داداشم ايران خرابه شده ...مردم بدبختن ...همه داره تقاص پس مي دن شايد ..من نمي دونم ...همه دروغگو شدن.. همه چقدر بيچاره شدن ...همه و من هم يكي از اين همه ها هستم ...

داداش خوبم يادم مي آد سال 60 با جنگ مخالفت كردي ..گفتي خرمشهر آزاد شده ...يادته وگفتي قطعنامه صلح اومد ديگه از اين به بعد جنگ يعني بدبختي يعني خرابي ،بي كاري ....و كشور و مردم در سالهاي ِ بعد گرفتار مي شن ..بيچاره مي شن ...مي بيني داداشم حالا مردم بيچاره شدن ...مي بيني بيچاره شدن ...

داداشي ‌ِ من حالا همه گرفتار شدن همه ...همه گرفتار شدن ..بي صدا داد مي زنم ...مي خندم ولي دارم داد مي كشم ...گريه مي كنم و لي دارم فرياد مي كشم ...داداش نمي تونم ببينم زني خودشو مي فروشه ...مثل ِ يه گوسفند ِ دست و پا بسته انگاري دارم قربوني مي شم ..دست و پا مي زنم ...مثل ِ همون روزي كه تو انباري خونه داشتم خودمو دار مي زدم تا بدونم دار زدن يعني چي ؟...حالا ديگه همه بالاي ِ دار هستن ....اي كاش بودي ..اي كاش منو هم مي بردي ...

لااقل ديگه نمي ديدم ....كاري از من بر نمي آد .. سرم درد مي گيره و اشكم .....كاري از من بر نمي آد ...مردم مي خوان ، واقعن مي خوان كار داشته باشن و زندگي كنن ...ولي كار نيست ....دزدي .. قاچاق...خود فروشي .خود سوزي .....

خداي ِ من ..

دلم تنگ شده داداشم ...ايران ويرونه شده ..ويرونه ...الان تمام ِ خونه هاي ِ مردم بوي ِ درد مي ده ...بوي ِ گريه و خفه خون شدن مي آد ...بوي دود ِ ..بوي ِ سياهي ...

لحظات همه به دار كشيده مي شه ....لحظه ي من هم ........

همون جور كه خونه ي ما بود داداشي ....همون جور غمدارو داغدار ....

روي دست بلندش كردند ،هنوز گيج بود ...چشمانش گشاد ...سرش را به اطراف مي چرخاند ...نمي دانست ،

چه شده اين همه پسر و دختر ،پير و جوون براي ِ چه جمع شده اند ...مي ترسيد...

مي خنديد كه يعني من خيلي با اراده و مسلط بر خودم ...ابروهاش اونقدر پايين اومده كه دارد وارد ِ سوراخ ِ بيني اش مي شود ..

به بالاي ِ سِن بردندش ..واي مي دانند كه او عاشق سخنراني است .....فقط يك صندلي كه او را روي ِ او نشاندند ..

يكي گفت تكان نخور ...بشين .....يعني مي خواهند برايشان سخنراني كنم از خدا و اسلام بگويم .....

لرزش پا هاشو به سختي كنترل مي كرد .ولي گفت نه اينان كه همه خوب اند با من كاري ندارند ...

مردي با روپوشي سفيد از راه رسيد و از روي ميز كنار خود يك چيزي را برداشت ..

گفت :تكان نخور تا صورتت زخم نشود ..

و شروع كردند ريشش را تيغ زدن ...نه اينكارو نكنيد گناه است ..

مرد گفت نگاه كن توي ِ ريشت كرم افتاده ..تكان نخور ....فقط همين ..

صورتش سه تيغه شد ..چه برقي مي زد ...

مرد مي خواست زير ِ ابروهايش را بردارد كه وقتي حس كرد او به شدت هراسان شده ،

موچين را به كناري گذاشت ولي با كمي ژل موهايش را مرتب كرد و بعد رفت..

كت و شلواري برتنش كردند كت و شلوار ِ قرمز با پيراهني زرد و كراواتي سياه ...

كفش واكس زده و جديدترين مدل ِ روز ...ترسيد فكر كرد مي خواهند مثل ِ پرچم ِ كشور آمريكا مي خواهند

اورا روي ِ آسفالت خيابون دراز كنند و از رويش رژه بروند ..با اين فكر بد جوري لرزيد ...

ديوانه شد ...اون هميشه كاپشن به تن مي كرد ...تحملش تموم شد ،زد زير ِ گريه ...

كسي زير ِ گوشش گفت : بدون اين ها به بهشت راهت نمي دهند ..

تا اين را شنيد ديگر تقلا نكرد فكر كرد براي ِ اين بهشت خيالي اش هر كاري رو كرده ..اينم روش ..

براي رفتن به بهشت ِ بود كه چشمش رو بست تا همه دور و برياش هر كاري مي خوان بكنند و خودش هم ..

چشم بسته كار كرد ..ميان آن همه جمعيت ..ناگهان صداي ِ زني اومد ..اين همه مرد و زن ..

صداي ِ زن حرام است ..با خود گفت ..نمي شود مردي صدايم كند .... صدا خيلي بلند بود ..

--- بلند شو ...بايد آماده بشي ...بلند شو

مرد با ترس از خواب پريد ..

امروز بايد به دانشگاه مي رفت ، بايد آنجا سخنراني مي كرد ...حالا يادش آمد ...كت و شلوار قرمز ..

همه خواب بود ...اون همه جمعيت همه كابوس بود ..توي ِ بيداري كه اجازه نمي داد اين همه مخالفش يك جا جمع شود ...

بايد براي دانشجوها مي گفت كه چند ميليارد تومان ديگر پول ِ آنها را به بوليوي هديه كرده ...

بايد مي رفت دانشگاه صبح روز ِ دوشنبه ..و اگر احيانن كسي عكسش را آتش مي زد و شعار ِ مرگ

بر ديكتاتور سر داد و يا گفت ..احمدي نژاد جاي ِ تو ، توي ِ دانشگاه نيست ..خودش را طبق معمول به كري بزند ..

مثل ِ زماني كه خبرنگار ِ خارجي از حكم ِ اعدام ِ دو خبرنگار جوون كُرد از او پرسيد ..گفت :

كه اصلن اطلاعي ندارد و اينا همه دروغهاي ِ دشمنان است و...

ياد يكي از نخست وزيران اواخر سلطنت شاه افتاد كه مي گفت اينها صداي شعار ِ مردم نيست ، صداي نوار است نوار ..

مي توانست همان طوري خودش را به كوچه علي چپيه بزند ..بي خيال اينقدر دادبزنند و شعار دهند ،

اينقدر عكسم را آتيش بزنند ..بي خيال من سقراط ِ الان هستم ...رجايي گذشته ...من خونريز آينده مي شوم ..

چون شما راه بهشت را نمي دانيد ...

فقط منو و علي چپيه و دور وبري هاي ِ ما مي دونن كه راه بهشت كدوم راهه ...

با اين همه محافظ و پاسدار و....كسي هرگز نمي تونه به من آسيب برسونه ...

شايد در همان لحظه بود كه به ياد ِ خوابش افتاد ...كت وشلوار و صورتش كه سه تيغه اش كردند ...

همون لحظه بود كه محكم با دستش به روي ِ دست ِ ديگه زد...و با خود گفت :

، خلع ِ قدرتم ، بي ريشي ام ، با آن همه دختر و پسر جوون و ....نكند خوابم مربوط به امروز باشد ...شايد

با آنهمه محافظ ولي باز دانشجويان به او حمله كنند .....نه ارزش نداره بايد قيد ِ رفتن به دانشگاه و سخنراني رو بزنه ..

ريش خيلي مهمه ..اينو جلوي آيينه گفت در حالي كه با دستش ريشش .......

واي كه چقدر از اين در كنار هم بودن ِ جوانان مي ترسيد ..واي كه علي چپيه هم از اين اتحاد همه گير بد جوري مي ترسيد ..

نمي تونست چند دانشجو كه كنار هم هستند رو تحمل كنه ..اصلن اين فاجعه بود اگر همه ...

مهم نيست كه اينان كي هستند ...مسلمون ..يهود ..ارمني ..بهايي و..و يا چه كاره اند .

.دانشجو ...معلم ..كارگر و خبرنگار و...يا عضو ِ كدام گروهي ....ملي گرا ..اصلاح طلب ...چپي ...و.....هر چه هستند باشند و بر عليه ما كار كنند ولي باهم نباشند ..نبايد در كنار هم باشند و....نباید آنان ایرانیان متحد شوند ....که ما را از قدرت به زیر خواهند آورد ...

وگرنه مي شود عين ِ همان كابوسي كه ديده بود ..همه باهم بودند در خوابش ..

فكر كرد بايد بيشتر از اين پول و نيرو خرج كند ، خرج ِ جدايي اينان از هم كند ومثل ِ هميشه جوري كه خودشان

هم ندانند از كه و كجا ضربه مي خورند ....

ياد خواب و آن همه پير و جوون كه به او در بالاي ِ سن نگاه مي كردند با كت و شلوار قرمز ، پيراهن زرد و كراواتي سياه رنگ ....

لرزه بر تن اش مي انداخت .....

بايد از اتحاد اين مردم ، از اتحاد همه ي ايرانيان جلو گيري كند ، بايد همه ي ايرانيان ِ متحد را ُ همه ی ایرانیان دلسوز به سر نوشت  وطنشان را با نيرنگ و خدعه يا ترسوندن از

از هم دور كند ...بايد ...بايد ..

تكه ..تكه ....شقه ام كرده اند براي ِ عاشقي

كه تك تك ، باهم ....مرا

مرا به باد دادند ..

تو در هم ...گيج ..منگ ...حماقت اندازه دارد!!!

بي اندازه !! بي جنبه !!!

آبرو ...عرف ....

مثقالي كه به ثبت نرسيد ..

فحش همان لكنت ِ زبان بود ...

لوت ...موت ......

در تهران درختان همه توت اند ..

شاخه را با شانه به رخ مي كشند ...

چهار شانه له مان كردند...

ها!! ها!!! ها !!

اره ها برقي شدند ؟

 آره ....باتونها هم چوبي اند .....

چهار شانه باتون شد و تو پوق زد ..

بدجوري بخنديد بهش !!!

همان تبر ....ترانه ي تبر .....سرود ِ تبر ...

پيچك ها را بيدار كنيد ..

كه اين را بپيچند

مي داني داروخانه ها همه در پيچ ،گم و گورَ ند

نسخه پيچ ديگران شد ند و ما ....

بي خيال ِ تنهايي !!!!

فحش ها ، نثار كردند ...

گذشت همه در همان فحش بود

ما ندانسته ،تلو تلو

خواست ِ خدا بود و اين شد..

خودمان را هم گول مي زنيم ....

احمقانه مارا ثابت كردند

ما را به بي چيزي ها ثبت دادند ..

قلبت را به كه سپردي مگر ؟

هيچ ، همان هيچي كه پر از پوچي ِ مردگان است ...

واپسين نفسها را براي ِ كه اين چنين در خود سپردي ؟!!

از براي امر بود .....نكره چه مي داند لذت ِ منكر !!!

ديوونه !!!ديوونه !!!!

روسپي كلمه ي زيبايي ست از خود خدا هم

شلاق بر تن ....روسپي

ديدي گور خر ..

شانه هاي ِ روسپي يك در ميان ..خش زده بر جسم و جانش اين خط ها ...

شلاق ها ...

نقاشي ات كردند ...گور خر

چرا من را نمي كشند ؟ ..من خسته ...

.

هرجايي ...تو مگر جايي كه خود را به ديگران مي سپاري ؟

از فاحشه خانه ها تو راند ند ...اواره كدام دين ات كردند ؟؟....

آرواره خود را گرداندند و حكم به قصاص دادند ..

قصص در كدام كتاب بود ؟

كتب در كدام خاك بود ؟

خاك را بر سر كه مي ريزند ؟تو ...

خفه شو ...خفه شو ...

و در دل به خود آفرين بگو ..

اين بار سخت به سُخره فكر كردي ...

خودت را به سخاوت ِ دل سپردي و حالا بشنو

روسپي ....روسپي ...

احمق ها ...

همه تان از فاحشه.... از فحش برخاستيد ..

اداي ِ كدام نماز ...كدام قبله .....كدام قنوت ...

تن ات را كندي با چنگال اسلام...!!!

بعد سلا م دادي در نماز !!!

به خورد اينان بده .....بر تخم تان لعنت ...!!!

كه اداي تخم داران را در مي آوريد ...

"روسپي از در وارد شد " تو مي خندي ؟!

بدترين فعل ِ دنيا ...صرف ِ افعال ِ فعل است ..

چه كسي اجازه خواست

تا زبانش را بين دو ديوار، جرزي كنم ...

عشقي نيست ...جز آن نفرتي كه در تو لانه كرده ...

بپرورش تا به وقتش ....

چرا اينقدر چنگ مي كشي بر روي ِ خود

مگر روسپي كلمه ي ، بد است

بد همان خوبي ست كه خدا در تو دميد ....

ااااااووووووووووووو.....همه مان يه جورائي مثل ِ هميم

ديروز را ديدم كه در دهانت كف كرد ..

.امروز را هم كه خود ِ تو كف شدي در كف ِِ ديروز ....

بايد خنديد به اين فعل ....كف زدن ....

هورا بكش بر اين ها كه از خود در آوردي ..

خوش بحالت هم ...كسي هم نمي داند چه را بهم مي بافي ..

گريه كن ..

گريه كن ..

گوشهايت را با انگشت فشار بده

تا كمتر بشنوي فحش هايي كه بر تو مي ريزند ..

گريه كن ....سنگ سار همين است ..كه بر تو مي تازند

فحش روزي چند ركعت .. .

سجودش را به خواهر حواله

ركوعش را مادر به جان خريد .....

تو خود ِ قامت هستي !!!

من مي خوانم هزار ركعت

مي نوشم يك ركعت بيشتر

شراب كهنه ي مستي را !!!

سلام آخر اين مستي را زن مي خواند ...

زن خواهد خواند ..

خواهد خواند ..